elegies

bu dünya hala çok kötü
çok kötü bir yolda yürümeye devam ediyoruz
başka acılar başka insanlar bizi acıtmaya devam ediyor
çile sürüyor
birşey beklemiyorum
geçici huzurlar denizlerin esintisi gibi
kısa bir süre için sakin oluyor herşey
sonra fırtınalar
içimdeki karakış devam ediyor
mevsim
bahara dönmüş olsada
aslında bahar da benim için öldü
onu başka birine benzetmiştim ben
yemyeşil kalamıyor
ölüyor baharda
kuşların sesleride kalmadı artık
nedense insanların ayak sesleri ile varoldukları zamanları özlüyorum
kimse tecimsel kaygılarda değildi.
daha özgürdük
şimdi boynumuzda günahlarımız gibi ağırlıklar var
kirleniyoruz
içten içe
ölüm bile
sanki bizim suçumuz kimi zaman
başka insanların ölümlerinden prim yapıyoruz
onu bile paraya dönüştürüyoruz
hayat devam ediyor yada gösteri devam etmeli
dedikodular zaten çok önemli
yaşadığınız anda önemli olmayan şeyler ölünce bir numaralı magazin konusu
geriye tek bir şey kalıyor zaten
beklenen doğal afet
bu kadar kötü bir hayat devam etmemeli zaten
kimi zaman bunu düşünüyorum

11 days of suffer

ayın tam 30 una denk geliyor
11 acı gün
sanki bir şey olcak ayın 30 unda
hissediyorum birşeyler olcak
ya da bana öyle geliyor
ama belli bir zamanın sonrasında anlaşılacak birşey
bir dönemin bitişi
değişik bir zamanın başlangıcı
günler zamanı bölmeye devam edecek
bahar zamanı geldi
aslında kendimi çok iyi hissediyorum
geçici de olsa çok iyi hissediyorum
paradise lost dinlemek lazım
bu mevsime en iyi bunu yakıştırıyorum
daha iyisi aklıma gelmiyor
11 acı gün yavaş yaavaş bitiyor
belki bir 11 gün daha benim için bir ad kazanır