dying g...

kıyamadım yazmaya aslında
en çok sevdiğim şeyin adını yazmaya
ama Tanrı tabiki ölümsüz
kendi varlığı ölmüyor
ama içimizde ölüyor
her giden ve unutan insan gibi
herşey yaşanmamış gibi unutan unutmaya çalışan bir varlık
acıyla kalıp merkeze iletmiyorum acımı
onlara en karanlık bakışlarımla bakıyorum şimdi
en son yazılarımı yazdığımdan bu yana epey zaman geçmiş
o zaman yalnızlığımı kuruyordum kendi kendime
şimdi buna ulaşabildim
buna kavuşabildim
kimse yok hiçbir yerde
baktığım her yerde karanlığın izini görüyorum
ruhum iki ucundan çekiliyor
hiç bu kadar açık olmamıştı düşünceler
karanlık mı aydınlık mı karar veremiyorum
kimse de yok zaten
yolllarımızın başında beraber yürüdüğümüz insanlar yok yanımda
sonsuz bir yalnızlığa koşuyorum
pentagram tersine döndüğünde benimde ömrüm son bulacak

yalnızlık bir mevsimdir şimdi

bir günahkar gibi Tanrıya dua et

sen bir meleksin demeyi özledim birilerine
çok karşılaştım aslında öylesi ile
sonbahar ağaçları kapladı gözlerimi birden
serin bir rüzgar tenimi okşayıp geçti
o anda en mükemmel anda anlamıştım
bu andan itibaren daha fazla mutlu olmayacaktım
giderek daha da içselleştiriyorum olanları
yanımda olanlar artık yanımda değiller
gittiğim ve geri döndüğüm yollar daha da yalnız
terkedilmiş bir şehir burası
ancak bu depresif birşey değil tabi
daha fazlası ile umut verici
yükselişi hissetmek lazım
hiç bu kadar iyi değildim
hayatın kendisine aşık olmak aslında
getirdiklerine birazda
güzeller güzeli bizi diğer tarafta bekliyor

52 days of suffer

son zamanlarda artan bir gerilim var
nedense suçlu benmişim gibi hissediyorum
fevri tavırlarım var tabiki
ama hep arada kalmaktan
iki dünya arasında
kökten gelen şeyler buna zorluyor birazda
çok tutucu yönlerim var
bunlar beni cidden zorluyor
bunlardan yavaş yavaş vazgeçmek lazım
iş yerinde de bundan nasibimizi alıyoruz
haksız olabiliriz
ama şu anda bir tepki göstermek istemiyorum
haklı olduğumuz bir şekilde anlaşılacaktır
neden olduğunu bilmiyorum
ama serhat gibi düşünmüyorum
aslında 7 aydır beraber çalışıyoruz ama
yine de çok uzağız onlada
bunu hissediyorum
onun sıkıntılarını dertlerini bilmiyorum
bu açıdan ona da yardımcı olamıyorum
son dönemde sinirler gergin
ben hep öfkem yüzünden kaybettim
bu sefer öfkemi küçültmenin yollarını buluyorum
olumlu düşünmek ve olumlu hareket etmek lazım
ve kontrol noktası hiçbir zaman kaybolmamalı
kendimi her açıdan daha rahat ve huzurlu hissettiğim bir andayım,
bunun için
herşey daha iyi olacaktır diyorum