hayat bu işte

endişelerim boşa değilmiş
esen kötü durumdaymış bunu farkettim
bunu sabah öğrendim
hislerim beni hiç yanıltmıyor
ona yardım ettim karşılık beklemeden
umarım hayatı daha iyi bir şekilde geçer
büyük bir ihtimal onu hiç göremeyeceğim
ama bu gerçekten sorun değil
her şey olacağına varıyor bir yerde
ama yeni bir tehdit olabilir hayatımda
bu konuda da endişelerim var
ne olabileceğini yakında göreceğim zaten
kendi hafızamı ve düşüncelerimi yazıyorum
artık bu bana iyi geliyor

awaiting

ikici defa yazıyorum buyazıyı
içimde kötü bir his var
umarım kötü birşey olmaz
ne demeliyimki
umarım yarın bu yazıya bakıp gülümserim boşa endişelenmişim diye
bu bir not olarak kalsın burada
tedirgin edici bri atmosfer var

rapsodi istanbul

bir zamanlar geçen sene aslında bu zamanlar
esen vardı hayatımda
buralarda bir yerdeydi
hep gideceğini biliyordum aslında
kendisini saygıyla anıyoruz
hayatımdaki aşklar hep geçici oldu
bazı şeyler için iyi olmanın yetmediğini biliyorum şu an
serhat ın yazısını okudum biraz önce
bazı şeylere içerlediğini biliyorum
keşke insanlar konuşmadan önce ne olduğunu anlamak için biraz düşünse
herkes gibi olmak zorunda değiliz
o kadar cesuruz ki korkmadan kendimizi göstererek kalabalıkta ilerliyoruz
bu bizim yolumuz
herkes gibi, maskeler ardına saklanmadan, yara almaktan korkmadan yürüyoruz
bu bana cesaret veriyor
farklı olmak bu yüzden güzel
korkmadan yüzmek istiyorum isimlerin denizinde
bana beni hatırlatan şeyleri unutarak

shadow of the past

geçmişin gölgesi izimdeydi bugün
bugün müzik adına tükendiğimi gördüm
hiçbir şey yapamadım
yapamadım
hala boğazım ağrıyor
hala acıyor içimde bir yerler
neden böyle oldu
hiç böyle olmamıştı
kahrolası gitarı da kırmalıydım bugün
ama neye yarayacaktı ki
günlerdir evde çalıştığım halde
hiçbir şey yapamadım
çok yoğun bir zaman dilimi
stress beni bitiriyor

storm of winter

ayaklarımın ucunda yürüdüm buraya kadar
sessizce izledim kar tanelerini
umutsuzca seni benden alışını izledim
yollar en başından biter demiştin bana
birşeylerin başlangıcı aynı zamanda birşeylerin ölümüdür demiştin
günler hep bir sonraya bağlandı
acın içimi zehirledi
beni yavaşça eskiten bir gün ışığı oldu
belkide tüm dünyayı aradım bu zaman içinde
senden kalan izleri topladım
senden olmayan birşey olmadığı halde bu dünyada
bir adım sonrası huzur olsada
o adımı atmıyorum şimdi
acı beni değiştirdi
mavi gökyüzü altında kendi gölgesinden korkan çocuğum şimdi
bütün dünya değişti
acı ağaçların meyvalarını yeşertti
köklerimiz daha da derine indi
yolumu kaybettim çok zaman
neyi aradığımı unuttum
belki de neyin bir damla hayat içerdiğini bilmeliydim
denizler çekildi
karaların arasında boğuldum
kara bulutlar dağların üzerine çöktü
akşam sonsuzlukta yeryüzüne indi
bir bozkırdaki kuru ağaç oldum şimdi
bir damla suyun uğrunda köklerim köreldi
siyah beyaz bir fotoğrafın silik bir ifadesi var aklımda
güzellik burada yok artık
güzelliğin keskin acısı çirkinliğin esrarına karıştı
zehirledi tekrar aklımı yıllar sonra gelen tek saniyelik bakış
sen içimdeyken öldüğünde ben yaşatmak isterken seni
yaşatamadığımı bildiğimde