siyah frg 999

nereye gidiyorsun o aptal silahla
- sanane aptal sen niye hala benimle konuşuyorsun
-bir delilik yapma
- bu zaten delilik bir aptallık tiyatrosundayız bunu görmüyormusun
- kan neyin acısını solduracak bunu kendine hiç sordun mu
- sen sadece beynimdeki bir ses olmalıydın ama değilsin seni hiç arabama almamalıydım
- o zaman bunlar olmayacakmıydı
- bu bir kader örgüsü değil kötülük içimizde yaşıyor ama bunu kimse bilmiyor
- sen neyin tarafında olduğunun farkında değilsin
- bir taraf yok anlamadınmı iyilik yada kötülük yok bunlar hep kandırmaca
- seni bırakmayacağım cehennemi senin gözünde gördüm buna izin vermek istemiyorum ama seni durduramayacağımıda biliyorum. bunda benimde payım var suç ikimizin bacaklarında dolaşsın prangam sana söylediklerim olsun
- bu söylediklerinde entropiye katıldı ve kayboldu
- hala bunlarlamısın evrensel bir akıl yok seni haklı çıkaracak bir şey yok
- seni dinlemiyorum artık kahrol ben en karanlık gözlerin içine bakmaya gidiyorum bugün bilemediğim tüm soruların cevapları açığa çıkacakve hepsi tek tek önümüze gelecek

geçmişin kasvetli izleri

aldılar benden gençliğimi bir boşluk verdiler yerine
ifadesizliğin ifadesi oldu tüm cümlelerim içimde
o kadar çok canım yandıki giderek daha da hissizleşiyorum
her ilşikim bir diğerinden kısa sürüyor artık
yapmam gereken şeyleri biliyorum
ama daha ne kadar erteleyebilirim bilmiyorum
tüm varlığımla içinden çıkmaya çalışıyorum bu bedenin
artık hayattaki hiçbirşeyden tat alamaz oldum
tedavi öncesine geri döndüm
kahretsin doktoru aramalıyım
ve birden bire yine uyuyamamaya başladım
artık daha çok hastayım
2. bir kişliğim var
buna söz geçiremiyorum
karanlık ve aydınlık arasındaki savaş çok daha şiddetli
önüme bakamıyorum
düşünemiyorum bile
iyi yanım
belirsizliklerin bittiğini söylüyor aslında
biten herşey gibi
bir yol dönemecindeyim
aynalarımı kontrol edip otoyola çıkan bir tali yolun sonuna doğru gidiyorum
yazım bile 2 kişilikli
çok kötü başladı
iyi gidiyor
nereye varcak
son yolculuk nereye

siyah frg 776

bu kente geldiğimde lanetlenmiş olduğumu biliyordum
bavullarım bile yoldaki olur olmaz bütün taşlara takılmıştı
içimden bir ses uzaklardan gelişimin bir etki yaratacağına inanıyordu
ama nedense ben hep kendi anlayışımın dışındaki insanları etkileyebildim
giderek daha da yanlızlaştı içim
aklımın gözünden bakmayı denedim bir süre olanlara
ancak bu bir yarar sağlamadı bana
çünkü aklımın gözü sıkı iplerle gerilmişti
ben o gözümü açamıyordum
bunu yapamıyordum
ne kadar düşünürsem düşüneyim hala bir boyutundan diğer boyutlarına gitmeyi başaramadım bu hayatın
adımlarımı sıklaştırıp kalıcağım yere geldim
bu geceden sonra ay kanla lekelenecekti
kan benim kanım olmayacaktı ama
hayatımda kimseye zarar vermek dileğinde değildim ama bunu yapmalıyım diyorum kendime
ancak sabah olunca bundan vazgeçip
evime dönecektim
kendimle çelişip gidecektim
ben bir mucizeyi bekliyorum hayatımda
artık beni parçalayan bu zincirlerden kurtulmalıydım
beni buradan çok uzaklara götürmeli hayat
umuda ve huzura doğru
kendimi kandırmaya devam ediyorum


hamiş; hislerim beni gene yanıltmadı
tehdit yaklaşıyor
bunu göğüslemeliyim