- Çok uzaklardan dönen gemiler gibi döndün buraya. Bıraktığın yer aynı yer değil. Değişti. Zaman sana iyi davrandığı kadar bize iyi davranmadı. Burası kocaman bir aile aslında. Birimizin felaketi, hepimizin yası olur. Eve hoşgeldin diyemiyeceğim. Bu dünyanın eski zamanlarında yeşermiş kötülük uzun süredir yaşıyor. Zaman sular gibi akıp geçsede durduğu da olur. Sen ve ben gençken bir zamanlar, bir zamanlar durduğun yerde yıkımın eli duruyordu. Bekleyiş ve muzaffer bir çile ödülümüz oldu. Denize ağıt yaktık, bizden aldıklarını geri versin diye. Bu güneş altında bizde yaşlandık, eskidik. Değişim işte. ne söylememi beklerdin. Neredeyse ölüydün bizim için. Umutlar yıllar geçtikçe tükendi. Ne kadarda değişik geliyor bana evrende hiçbirşey yokolmazken seni unutmak. Gün be gün umutları kaybetmek. En büyük emsal bu yüzden insan.
- Sislerin kaybolduğunu görüyorum. Tüm bu zamanda sen olmadan bu konuşmayı yüzlerce kez yapmıştım. Ben hafızayım, hayatın kandan mürekkebi ile yazdığı kitabım. Evime geldim. Sevdiğim güneş altında ölebilirim.
No comments:
Post a Comment