ateş ve su gibi
senin dalgalarını kayaları parçalayışını izledim gizlice
dinginliğinde bende duruldum köz oldum
üzüntünde volkan oldum kırmızıya boyadım yeryüzünü
içimdeki öfke söndü
uykularımda seni gördüm
seni bir saniye görebilmek için bütün ormanları yaktım geçtiğim yerlerdeki
ağladım sonra sana kavuşamamaktan öteye gitmeyen çilemi düşündüm
senin suladığın güllerim öldü
bozkırlarda yağmursuzluktan çatlayan topraklara döndüm
sen yine rüzgarların dilini söyledin bana
bütün dünya sustuğunda
soluk gri gökyüzü altında buldum seni
bir düştü sanki
uyanmak istemediğim
uyanmayı dilemediğim
öldürdün beni
aşkının içinde en saf halinle
ölümün en güzel haliyle
SeVgİ
(seni seviyorum)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment